Martijn Verschoor
oorzaak wekenlange moeheid verklaard
04-08-2017 00:00:00

Al wekenlang klaagde Martijn over moeheid tijdens het trainen en tijdens de koers in Polen.

Weer in de wei in de Ronde van Polen
03-08-2017 00:00:00

Dat valt niet mee in de Ronde van Polen. Na twee maanden geen koersdagen een World 

afzien en einde trainingskamp in Italie
20-07-2017 00:00:00

Zo. dat was goed afzien in Italie tijdens het trainingskamp in de bergen. Martijn is


Holding The Wheel


Jeannette Verschoor holds the wheel as her son, Martijn, races past at the 2016 Energiewacht Ronde van Drenthe (Photo Credit: Harry Stukker courtesy of Team Novo Nordisk/ ProSportsComm)

A picture, they say, can be worth a thousand words: Emotive, evocative. A mother stands dutifully in anticipation, one wheel aloft, another by her side, as the peloton thunders across the cobbles and through the woodland springtime of Northern Europe. Wrapped up against the crisp chill and hoping to spot her son in the throng. Ready to save the day in the time honoured manner of those who hold bicycle wheels at roadsides. A capturing of a moment in time by photographer Harry Stukker, aesthetically crafted via the focusing to present a story which transcends merely ‘Bike Race’ yet, sadly, destined never to make it into the race’s press release. I wanted to pursue the words behind the picture; I spoke with Team Novo Nordisk’s Martijn Verschoor and his mum – the lady with the wheel – Jeannette.

Jeannette.“He started with speed skating and inline skating on the track. He got to the level where he was racing in Nationals, but at that point, he lacked experience in managing his diabetes in these short races. He lost his enjoyment in skating when he no longer had the speed in his legs. When he missed qualifying for Nationals, that was basically the end… He had done a lot of cross-training on the bike, he always watched bike races on TV so it wasn’t a big surprise when he decided to start racing at 18. Many people told him he was too old to start cycling, or that he could only do criteriums because of his diabetes. This doubt motivated Martijn to fight harder, manage his diabetes properly and win races. I thought cycling was a good idea, but I didn’t know it could sometimes be dangerous: Pave, rain, descents and sprints… I do get worried when he is in the sprint, so I simply don’t watch. When I hear he didn’t crash, only then do I replay the sprint on the TV!

I am a proud mom when I see him race -I think I’ve helped him twice with a wheel, normally my husband is the one doing wheels – especially when he earns results against the best guys of the world. Martijn has always pushed the limits. He does all of this with diabetes. I like watching the races and seeing his teammates race”

 …Onto the next spot (Photo Credit Trevor Mould)


“My mom surprised me with the wheels on the pave this year in Drenthe because normally my dad is there with the spare wheels. At the race this year, they were both on the pave sections, just in different spots. They split up because they wanted to support the whole team throughout the race. That was amazing to see! I think I got a wheel from my mom once, but my memory might not be right. I know for sure I have gotten a wheel from my dad on a pave section in the past.  Usually, I take a bottle or musette from my dad and throw any extra clothes to my mom.

It is amazing how supportive my parents have been throughout my entire career. They never pushed me to be a cyclist but have always supported me chasing my dreams. Since racing for Team Novo Nordisk, we only race once a year near Drenthe, so unfortunately, they cannot see me race often. To be honest, I think it might be better for my mom so she won’t worry too much about me in the sprints! She always tells me to be careful. Her biggest worry is that I might crash. Throughout my career, I’ve crashed a couple times really hard and my mom was there for me in the hospital. She’s never told me to stop racing, but I know when I tell her that I am ready to stop, she will not talk me out of it.

 Martijn Verschoor (Photo Credit Tim De Waele courtesy of Team Novo Nordisk/ ProSportsComm)

She is proud that I am racing with diabetes and thinks we inspire many people. My parents are completely behind me racing with diabetes and what Team Novo Nordisk stands for – I think my parents are really proud of all the riders on our team and are happy with our sponsor, Novo Nordisk. They’ve even helped me create a charity ride in my home region of the Netherlands, so they can share our story with other families”

You can find more information on that charity ride here: 



Smildeger Neiskrant, 18-05-16.





Dagblad vh Noorden 16-04-16


Dagblad vh Noorden 12-04-16








interview/blog van Martijn n.a.v. Milaan - San Remo met Cycling quotes

Following on from an interview last month with Team Novo Nordisk’s Martijn Verschoor, CyclingQuotes are following the Dutchman from the world’s first all-diabetes pro cycling team very closely. He has written a blog for CyclingQuotes about his participation as part of Team Novo Nordisk’s second appearance at Milan-San Remo.

Martijn first rode La Primavera in 2012 with a previous incarnation of Team Novo Nordisk: Team Type 1. He failed to finish that day and has vowed to finish this race in his career. Last season, he was due to start for Team Novo Nordisk but had to pull out on the morning of the race due to a crash from the previous week’s Ronde van Drenthe. Now Martijn takes you through his build up to the race in his blog.


Looking at the Monuments, this is the biggest race. When I go training around here, every day it is full of cyclists trying to relive this race. Everyone in the world knows this race. 

It will be important for me to finish this year. This is a Monument and this year the weather will be great.

As for the team, I think a breakaway is what we need to aim for. This race is hard; it is really hard. The best riders start here, the strongest riders. It is history here. Italy knows how to make cycling romantic and that’s what makes this race so special.

The one thing I know for sure about Milan-San Remo, when you aren’t riding together, you are all riding in last position. Without a team effort, you aren’t able to go in the front. This race is all about teamwork. 

Before this season, the riders looked to Javi (Megias) and I for advice. We might be some of the older riders on the team, but at this point, our roster for this race has experience. They know what they are doing.

Heading into the race, it was easy training to recover from Drenthe for Milan-San Remo. I came down here right after Drenthe and then have done easy training all together with my teammates this week leading into Milan-San Remo.

My training, prep and everything are different from last year. This year is better because last year I was injured and ended up having to pull out right before the start due to a bad crash I had at Drenthe.

My form is okay but the results aren’t there yet this season. We haven’t gotten a break. We need luck. Every race we have either had terrible weather, mechanical issues, something. Always something. We are ready to catch a bit of a break.

Martijn and his teammates had a tough day in the saddle, but Martijn was determined to finish and did so, in 153rd place. Team Novo Nordisk had a great race, putting Andrea Peron in the break and David Lozano managed to finish within the top 100. Here is what Martijn had to say after he had achieved his goal:


Everything was better than last year because I got to start this year. Last year, I had to pull out right before the start because of a lingering crash from Drenthe the weekend before. This year, there was good weather and throughout the beginning and middle of the race, we were all together and racing towards the front. As a team, we raced better.

When the little climbs started, Javi (Megias) crashed and we had some bad luck. It's okay, it's important that I finished. Last time I raced here, the course was different and it had a different climb. That is where I pulled out, so it made a difference getting to the finish line.

I’m happy I finished but I’m also really happy that we had Andrea (Peron) in the break. We almost got two riders in the break, but one is good. Getting a rider into the break at Milan-San Remo is huge, especially for a team like ours where visibility is so important. 

My favorite part of the day was when we got Andrea in the break. We rode together from the start. Then my next favorite part is when I finished. The team did a good job today.

I think the toughest part for me was staying focused all day. From the beginning, but especially towards the end, all riders wanted to fight for position and that's why there were so many crashes. It made things chaotic and crazy towards the end.

Now that I Milan-San Remo is finished, I’m focusing on the next parts of my season. This year, I’m really focused on earning some podiums and really going for results.

CyclingQuotes would like to thank Martijn Verschoor and Team Novo Nordisk for taking time out of his busy schedule at Milan-San Remo to write this blog for us and we wish him and his team all the best for the rest of the season.




Opbrengst Diabetes Classic naar zijn doel.

Op donderdag 15 oktober hebben afgevaardigden van de stichting Diabetes Type 1 en Topsport een cheque overhandigd aan professor dr. Eelco de Koning en medewerkers/deelnemers van het LUMC in Leiden.

Het bedrag; (van) € 10.340 is 90% van de netto opbrengst van de gehouden Diabetes Classic. Dit bedrag zal worden gebruikt voor aan het stamcelonderzoek van professor dr. Eelco de Koning. Dat  zal er uiteindelijk toe moet leiden om Diabetes Type 1 te kunnen genezen door transplantatie van de eilandjes van Langerhans. Op dit moment wordt dit al uitgeprobeerd op proefdieren.

De overige 10 %, voor een bedrag van € 1158 gaat naar kinderen in Rwanda met diabetes om medicijnen zoals insuline, spuiten en teststrips aan te kunnen schaffen.

Voor 2016 is het bestuur nog op zoek naar mogelijk andere bestedingsdoelen.

Het zou ook kunnen gaan naar jonge, potentiële, topsporters met diabetes, zoals is vastgelegd in de statuten van de stichting. In die statuten is dit als volgt verwoord:

Het financieel ondersteunen van diabetes Type1 sporters in het algemeen en in het bijzonder wielrenners, zodat zij zich alleen met hun sport behoeven bezig te houden.  NB Voor hun gezin kunnen de kosten i.v.m. diabetes hoog oplopen!


Denkt u of een van uw naasten hiervoor in aanmerking te kunnen komen dan kunt u zich melden bij een van de bestuursleden van de stichting: zie hiervoor de site of

De Diabetes Classic zal jaarlijks worden gehouden in het één na laatste weekend van mei in het komende jaar dus op zondag 22 mei 2016. Noteert u dit alvast in uw agenda, want er zullen weer prachtige nieuwe routes worden uitgezet.




Zware crash van martijn verschoor in ronde van denemarken.    

Eindelijk weer eens een berichtje over wielrenner Martijn Verschoor uit Bovensmilde. Liever hadden we een andere kop boven dit ar- tikeltje geplaatst! 


Het wielerseizoen is er eentje van ups en flinke downs; hij had het zich wat anders voorge- steld!
Martijn had al zijn kaarten op de 2e helft van het seizoen gezet nadat hij na de Ronde van Drenthe bij een valpartij betrokken was ge- raakt. Daar raakte hij namelijk geblesseerd aan zijn knie, waardoor hij meer dan een maand uit competitie was. Toch kwam hij in mei al goed terug met een 10e, 11e en 12e plaats in de Tour of California. Vervolgens in juni een 4e plaats in Estland en een 6e en 9e plaats in de Tour the Beauce in Canada. Toen kwam het NK alwaar hij 40km voor het einde materiaalpech kreeg en achter en tus- sen de auto’s terugkwam, waarbij hij, om on- begrijpelijke redenen, werd gediskwalificeerd. Dat was een hele grote teleurstelling, omdat het parkoers in Emmen een kolfje naar de hand van Martijn was.Twee weken geleden alweer begon de Ronde van Denemarken, nadat hij zich terdege op hoogte in Italië had voorbereid op deze ronde en de komende etappekoersen. Hierdoor koos hij er ook voor om geen profcriteriums na de
 Tour te rijden. Hij voelde zich ijzersterk in Dene- marken, maar had in de eerste etappe direct al met pech te kampen op een wel heel ongelukkig moment. Net voor het opdraaien van het plaat- selijke circuit kreeg hij een lekke band, terwijl het peloton met een snel- heid van 60km per uur reed; weg was de top- klassering! In de vijfde etappe zat hij er goed bij en rolde Martijn als 12e over de streep. In de 6e en laatste etappe, waar Martijn zijn zinnen op had gezet, sloeg het noodlot toe. Na amper 10km crashte hij met een snelheid van 60km per uur midden in het peloton. Hij dacht dat het door een gat of scheur in de weg kwam, omdat zijn stuur opeens dubbel klapte. De gevolgen waren 4 gebroken ribben en een zwaar gekneusde heup met daarnaast diverse schaafwonden. Op dit moment bouwt hij de pijnstillers al af en rijdt hij alweer enkele dagen zijn rondjes op de damesfiets om een beetje in beweging te blijven. Hij is in ieder geval weken uitgeschakeld en hoopt eind sep- tember of begin oktober weer wedstrijdklaar te zijn voor etappekoersen in Azië. 






 Martijn doet een oproep als JOGG-ambassadeur.


Weekendinterview: Martijn Verschoor

Door Niels Bastiaens, zaterdag 21 maart 2015 om 11:00

© TDWSport

Van de veertien Nederlanders die zondag aan het vertrek van de 96ste Milaan-San Remo staan, is Martijn Verschoor (29) misschien wel de minst bekende. Verschoor start in het shirt van Novo Nordisk, een Amerikaanse ploeg die speciaal opgericht is voor diabeten. De Drent is – overigens net als al zijn ploeggenoten – zelf diabeet, maar dat verhindert hem niet om La Primavera met ambitie aan te vatten. “Diabetes mag een renner niet in de weg staan om een grote koers te winnen. Dat gaan wij de komende jaren bewijzen”, aldus Verschoor in het WielerFlits Weekendinterview.


Martijn Verschoor, diabetespatiënt sinds zijn dertiende en inmiddels al zeven jaar profwielrenner, wil net als de rest van zijn ploeg het levende bewijs zijn dat de combinatie topsport met suikerziekte wel degelijk mogelijk is. De Nederlander doet er alles aan om dat aan het publiek duidelijk te maken, al was ook hij in eerste instantie een beetje twijfelachtig of het concept van Novo Nordisk wel zou werken. “Ik moet toegeven dat wanneer er mij in 2012 werd meegedeeld dat Novo Nordisk enkel zou voortgaan met de renners die suikerziekte hebben, ik mij wel even serieus heb afgevraagd of dat wel de juiste keuze was. Inmiddels ben ik voor 100 procent overtuigd dat er toekomst zit in Novo Nordisk, omdat het team in alle opzichten blijft groeien. Natuurlijk moet het ook voor diabeten mogelijk zijn om zelfs een grote klassieker proberen te winnen en ik denk dat onze ploeg dat de komende jaren ook wel gaat bewijzen.”

“Ons team is de afgelopen twee jaar in ieder geval enorm gegroeid en we blijven jaar na jaar stappen vooruit zetten. In het eerste jaar als volledig diabetisch team (2013, red.) waren we al blij als we met de volledige ploeg de finish konden bereiken in bijvoorbeeld de Ronde van Turkije. Nu zijn we in staat om in zowel de klim- als sprintkoersen een top 10-plaats te forceren. De volgende stap is gaan voor een plek in de top vijf. Pas daarna kunnen we mikken op een podiumplaats en zelfs de overwinning in een grote koers. We mogen niet vergeten dat we met een jonge ploeg op pad zijn. Daarom is het heel belangrijk om geen stappen over te slaan en rustig te evolueren. Het mooiste bewijs daarvan is dat we in het peloton niet meer worden gezien als ‘de patiënten met diabetes’, maar als een team met talenten waarmee rekening gehouden moet worden. Dat toont dat we op de goede weg zijn.”

Het voortdurende checken van mijn suikergehalte op de glucosemeter kost de nodige energie tijdens een koers, al zijn het maar een paar procentjes.

Toch mogen we het feit dat Verschoor en co aan diabetes lijden niet onderschatten, omdat de ziekte wel degelijk een grote invloed kan hebben op hun prestaties in de wedstrijden. “Of het nu voor, tijdens of na de koers is: je hebt elke minuut van je leven gewoon suikerziekte. Je bent daardoor verplicht om je suikergehalte continu in de gaten te houden. Op onze fietsen hebben we glucosemeters die goed aangeven of ons suikergehalte tijdens de wedstrijden goed zit, of net te hoog of te laag. Op die manier weten we perfect wanneer we meer moeten drinken of eten en of we ons zorgen moeten maken over een hongerklop. Dat voortdurende checken op de glucosemeters kost ons tijdens de koers natuurlijk de nodige energie, al zijn het slechts een paar procentjes. Maar daar kunnen we helemaal niets aan veranderen, we moeten dat gewoon accepteren.”

Een gevolg van zijn verblijf bij Novo Nordisk, is dat Verschoor niet zo vaak de kans krijgt om zich in de kijker te rijden bij het Nederlandse wielerpubliek. “Het klopt dat ik tot de minder bekende Nederlandse wielerprofs behoor, maar dat vind ik zeker niet erg. Er is toch niets mis met koersen in de onbekendheid? Ik moet niet wekelijks in de krant te staan of een interview voor de televisie afleggen. Mijn enige hoop is dat mensen met diabetes zich laten inspireren door de prestaties van onze ploeg en zelf ook hun grenzen gaan verleggen. Daarom organiseer ik met de Diabetes Classic in Drenthe een jaarlijks evenement, waar diabeten op een sportieve manier verhalen kunnen uitwisselen. Op die momenten is het niet belangrijk dat ikzelf in de belangstelling sta, maar dat die mensen van elkaar en van mezelf iets kunnen leren.”

“Ook binnen de ploeg probeer ik een beetje de rol van begeleider van de jongere renners op mij te nemen. Intussen ben ik toch een zevental jaar prof en heb ik enige ervaring. Het is telkens heel mooi om te zien dat jongens dingen van mij oppikken en naar mijn raad gaan luisteren. Ik hou ervan om die jongens mee te leiden en te begeleiden, want zij zijn de toekomst van dit project. Het is fantastisch dat ook ik nu en dan iets van die jonge renners kan opsteken. Zelf heb ik wel veel verhalen over mijn eigen ervaringen te vertellen, maar ook door te luisteren naar de dingen die iemand anders te zeggen heeft kan je dingen bij gaan leren. Op die manier heb ik zelf een aantal dingen opgestoken.”

Mijn wens is dat mensen met diabetes zich laten inspireren door de prestaties van onze ploeg en zelf ook hun grenzen gaan verleggen.

De snelle Verschoor trok met sterke uitslagen in onder meer de Ronde van Dubai, waar hij zevende werd in de slotrit in het zog van onder meer Mark Cavendish, en de Ronde van Drenthe (vijftiende) de afgelopen maand toch enige aandacht naar zich toe. “Elke goede uitslag is voor mij heel belangrijk, omdat ik daarmee aan mezelf bewijs dat mijn harde werk in de winter de moeite is geweest. Nadat ik eind vorig jaar geopereerd ben aan mijn heup, zocht ik nog de bevestiging dat ik helemaal terug de oude was. Ik was in de Ronde van Dubai al redelijk op dreef, maar pas in de Ronde van Drenthe voelde ik de afgelopen week dat mijn supervorm er zat aan te komen. Ik miste maar net de kopgroep en in de finale pakte het allemaal net verkeerd uit in de sprint. Hopelijk heb ik in de toekomst een beetje meer geluk.”

Zondag staat voor de 29-jarige Verschoor La Primavera op het programma, naar alle waarschijnlijkheid de grootste wedstrijd die hij dit seizoen zal rijden. De Drent weet wat hij mag verwachten, want ook in 2012 stond hij aan het vertrek. “De finish haalde ik destijds niet, maar ik hield wel een positief gevoel aan de wedstrijd over. Ik deed het nodige werk voor de kopmannen, tot ik op Le Manie in een achterliggende groep met onder andere Mark Cavendish verzeild raakte. Die groep is nooit meer kunnen terugkeren en na een tijdje heb ik besloten om uit de wedstrijd te stappen. Ditmaal ben ik ambitieuzer. Het is mijn doel om mee te gaan met de vroege ontsnapping en te zien hoelang ik dat kan volhouden. Lukt dat niet, dan richt de ploeg haar peilen op klimmer Javier Mejias Leal, die ook goed in vorm is. Op die manier kunnen we mee de koers maken.”

De 298 kilometer lange afstand van Milaan-San Remo boezemt Verschoor geen angst in. “Op het eerste gezicht is Milaan-San Remo een hele lange wedstrijd, maar eigenlijk is er maar een uur meer koers dan in de meeste andere races. Ik denk niet dat dit ene extra uur zoveel verschil maakt, zelfs niet voor diabetespatiënten zoals ik. Er is natuurlijk een grotere kans op een hongerklop voor mij en mijn ploeggenoten, maar dat geldt eigenlijk voor alle renners. Iedereen kan de fout maken om te weinig te eten in de finale. Gelukkig hebben wij de eerder genoemde glucosemeters, die ons waarschuwen wanneer zo ’n hongerklop er dreigt aan te komen. Bovendien heb ik de voorbije week nog een aantal lange afstandstrainingen ingelast, om mij voor te bereiden op deze wedstrijd. Ik heb absoluut geen schrik.”




De 45-jarige Roel Janssen heeft diabetes type 1, maar dat neemt niet weg dat hij zijn sportieve ambities

heeft laten varen. Het jaar 2014 stond voor hem in het teken van de Franse cyclosportief La Marmotte.

De uitdagende tocht die je in 174 km brengt over vier cols, waarvan drie van de buitencategorie, met

5000 hoogtemeters. Voor een ‘gezonde’ rijder al een hele prestatie, laat staan voor iemand met diabetes

type 1. Wij vroegen Roel hoe hij rekening houdt met zijn voeding om maximaal te kunnen presteren.


De wielrenner van Cyclingteam en ambassadeur van

de Bas van de Goor Foundation legt eerst uit wat diabetes type 1

inhoudt. ”Het is een auto-immuunziekte, waarbij je lichaam zelf

geen insuline meer aanmaakt. Insuline brengt de glucose uit je

voeding (de brandstof voor de mens) naar de cellen in heel je lichaam

en opent de deuren van de cellen.” Met diabetes moet

Roel deze situatie zelf nabootsen. Echter moet hij zelf de koolhydraten

berekenen en daar precies genoeg insuline tegenover zetten

om die glucose naar de cellen te brengen. Roel: “Deze aansturing

doe je met een spuit of met een pomp. Nagenoeg alles heeft

invloed op de gevoeligheid voor insuline. Bijvoorbeeld in geval van

warmte, ziekte, stress, alcohol, hoogte (in de bergen) en sporten.

Met al deze punten te samen ben je voortdurend bezig om jezelf in

balans te houden. Als je teveel insuline in je lijf hebt, heb je te

weinig energie en kan je een hypo krijgen. Als je te weinig insuline

in je lijf hebt, kan je een hyper krijgen. Het wielrennen is voor mij

een heerlijke, constante en uitdagende sport. Maar het zorgt er

bijvoorbeeld ook voor dat ik wel 30 % minder insuline nodig heb,

vergeleken met een niet-sporter.“

Balans in voeding

De hele dag is Roel bewust bezig met zijn voeding voor de juiste

balans in combinatie met insuline. Regelmatig en gezond eten

helpt deze balans te optimaliseren. Voornamelijk tijdens het sporten

is het belangrijk om rekening te houden met de inname van

langzame en snelle koolhydraten. In producten met o.a. veel vezels

en zetmeel zitten vaker langzame koolhydraten, waarbij ongezondere

voeding veelal snelle koolhydraten bevat. Om wielrennen

lang te kunnen volhouden, is het van belang dat Roel veel langzame

koolhydraten gebruikt. Voor, tijdens en na de trainingen houd

hij de volgende zaken aan:

• Meestal heb ik te maken met het ontbijt voor een training. Wat

ik naast mijn diabetische aanpassingen (aanpassing van insuline,

e.d.) doe, is vooral het verdubbelen van een normaal gesproken

ontbijt, met langzame koolhydraten die pas gedurende

de training aangesproken worden.

• Een half uur voor de training begin ik met het drinken van een

bidon water.

• Tijdens de training neem ik één grote bidon water en één bidon

sportdrank mee. De laatste voor de combinatie van koolhydraten

en elektrolyten. Afhankelijk van de weersomstandigheden

drink ik ongeveer één bidon per uur/anderhalf uur. Het blijft lastig

dit consequent te doen. Ik blijf dat bewust doen en als ik

denk aan drinken, dan drink ik. Daarnaast houd ik aan dat ik elk

uur het aantal gram koolhydraten eet als mijn lichaamsgewicht.

In mijn geval 70 gram koolhydraten per uur. Meestal varieer ik

met bananen (langzame koolhydraten), ontbijtkoek en energierepen.

Bij zware ritten gebruik ik veelal aanvullend ook energie

gels (voor extra snelle energie) en electrolyten (ter ondersteuning

tegen krampen).

• Na de training trakteer ik mezelf altijd op kwark of Turkse yoghurt,

met honing en walnoten. In het begin van het seizoen en

na intensieve intervaltrainingen drink ik een hersteldrank. Daarnaast

is het belangrijk om snel (liefst binnen een half uur) koolhydraten

te eten na de training.

Veel vezels

Gedurende intensieve trainingsperiodes stapelt Roel bewust koolhydraten.

Daarbij kiest hij bewust voor volkoren producten of producten

met veel vezels, omdat het vaak langzame koolhydraten

zijn en natuurlijk gezond. “Ik ben een liefhebber van fruit, groenten

en salades. Vlees, het liefst zo mals en mager mogelijk. Vis eet ik

ook bewust minimaal een keer per week. Vanwege mijn diabetes

en, als ‘klimgeit’, snoep of snack ik bijna nooit. Heel af en toe wat

chocolade of nootjes, in combinatie met een wijntje vind ik heerlijk,

maar wel met mate. Daarnaast kies ik tijdens de trainingen

bewust voor sportvoeding, omdat sportvoeding mij diversiteit biedt

op het gebied van snelle en langzame koolhydraten.”

Wat kunnen wij leren van iemand met diabetes? “Als je met diabetes

geconfronteerd wordt, word je jezelf bewust van alles wat je

doet en wat je eet. Niets is vanzelfsprekend. Het maakt je bewust

van hoe ingenieus ons menselijk lichaam zichzelf kan reguleren.

Dat is fascinerend en daar moet je zuinig op zijn. Ik ben afgelopen

jaar de prachtige uitdaging van Le Marmotte aangegaan en heb de

tocht met een gouden medaille behaald. Een prachtige ervaring en

bevestiging dat diabetes geen beperking hoeft te zijn om te sporten.

Je kunt veel meer dan je denkt. Mijn doel dit jaar is het fietsen

van de Granfondo Stelvio. Ik verheug me er nu al op! 






Team Novo Nordisk: Pedalling against diabetes

Rafael Castol, Chris Williams and Martijn Verschoor.— KT photo by Rahul Gajjar

Being diabetic does not prevent Team Novo Nordisk from competing in some of the most intense cycling races 


Leaving more than 15 teams trailing behind on day four of the Dubai Tour, Team Novo Nordisk sprinted into a top 10 finish in the competition’s second edition on February 7 — an impressive feat given that 11 out of the 18 riders were advised to give up competitive cycling all together.

“I was told to stop for a few months after I was diagnosed in the middle of a race,” domestique rider Chris Williams told Khaleej Times.

“In fact, the majority of the 18-strong team was told to give up riding competitively when they were told of their condition,” he adds.

The condition Williams is referring to is Type 1 diabetes, and though Team Novo Nordisk competes in some of the most intense cycling races on the planet, all team riders are living with the disease.

Noted as the first professional team in any sport that is made up entirely of people with Type 1 diabetes, Australia-born Williams and fellow rider, Martijn Verschoor say they don’t want to be alienated them from other “normal” competitors.

“We are normal people and we don’t want to be labelled by our condition.” Calling himself “a cyclists first, then a diabetic”, 32-year-old Williams says this is a motto the whole team live by, however managing their diabetes correctly is what makes the team a success.

And Verschoor agrees.

“Having diabetes is like having a job. You need to study your body and your condition to get the best results. Being part of an all-diabetic team, we get to learn even more about our condition by talking about it. That helps a lot.”

Saturday’s finale saw eight out of the 18-strong team compete against 24 other teams from around the world.  With one member from each team designated to take the winning spot in the 660km race, Williams says the remaining seven riders help guide their  teammate to victory. Day one saw Verschoor sprint to a top 10 finish while Nicolas Lefrançois featured in the day’s main breakaway, while on day three Verschoor featured in a five-man breakaway on the longest stage of the tour.

The four-stage race saw the teams start out at the Dubai International Marine Club and finish up at Burj Khalifa, where Team Novo Nordisk’s Verschoor scored another top 10 finish, taking 7th place. The Dubai Tour marked the team’s first time in the UAE, and with Verschoor describing the course as “pretty flat”, the Middle Eastern climate seemed to do little to deter the riders.

“The weather has been good, with little wind. Because we’re riding in the morning, the temperatures are cooler which is good news for us,” Williams told Khaleej Timesbefore the race.

And in terms of managing their diabetes throughout the four-day race, the duo say it’s imperative to keep one step ahead all the time.

“We all have diabetes. It’s something we have to manage and monitor everyday, not just when we’re racing so we’re used to it,” Verschoor says, adding that diet is key to keeping the blood sugar levels in check.  Williams says advice on diagnosis is vital to the mindset.

“When I was diagnosed in the middle of a race and told to stop riding by my doctor, my friends didn’t want me to dwell on it so they took me straight back out on my bike.”

He says it was that which helped him take the diagnosis as a positive rather than a negative.

With diabetes noted as a 24/7/365 condition, Team Novo Nordisk successfully epitomises the importance of a healthy lifestyle and exercise when it comes to managing the disease.  With a huge emphasis on knowing the in and out of their condition and learning how best to manage it, both Williams and Verschoor say it is vital to share stories with other diabetes sufferers and ask questions when you’re not sure of something.

“We do a lot of public speaking and a lot of educational talks to people living with diabetes. Our aim is to help others and make them realise they don’t have to be labelled by their diabetes,” Williams says.

What the doc says

A quick chat with Team Novo Nordisk Medical Director,  Dr Rafael Castol

What were the challenges involved in setting up an all-diabetes cycling team?

The main challenge was basically trying to build up a competitive cycling team made up of Type 1 diabetes sufferers. It was complicated because professional cycling itself is not such a broad sport anyway, it’s quite peculiar, so finding only diabetic cyclists narrowed our search options even more.

Why is the team made up of Type 1 diabetics only?

Well, I guess that’s down to the history of the team. The founders Phil and Joe had Type 1 diabetes so that’s where the idea came from. But this also made things difficult when it came to finding the right team members as Type 1 diabetes is not as common as Type 2 diabetes so this reduced our options for pooling athletes.

 We didn’t have the chance to pick and choose our riders, we had to develop them as riders first, then as diabetes ambassadors. We wanted to give these riders confidence and show them that diabetes does not have to dictate their lives.

How do the riders manage their diabetes during a race?

Each rider is responsible for going into a race and making sure their glucose control is managed properly. The healthcare team is on hand for every race but the rider holds a huge responsibility for managing their own condition. They also have to quantify their carbohydrate intake. Diet is imperative when riding.

In this sport the minute to minute changes in blood glucose changes depending on the activity and this is something the rider has to be aware of. Environmental variables such as altitude, weather and sleep and wake cycles affect how a rider manages his condition, too. This is a challenge and an ongoing process for each rider.

What message does Team Novo Nordisk want to portray?

We want to show that physical activity should not be an obstacle for people living with diabetes. Historically, Type 1 diabetics have been told not to partake in high physical activities as it carries a higher rate of bringing on adverse effects in regards to glucose control. But with the right team, technology and education you can develop individuals and control diabetes.

The team competes in some of the world’s toughest cycling races. Do you ever come across difficulties when entering the team into competitions, given their health condition?

To enroll in a competition the riders have to go through the same processes as every other rider. They are not treated any differently and that’s how they prefer it to be. The UCI class our team under the same scope as everybody else, so we have to comply with the same rules and regulations.

The fact that our athletes are insulin dependent is noted and accepted by the body. A lot of speculation would be to think of the team as having a handicap but it’s not the case. They race with no mercy and there are lots of personal challenges happening during each race.

What do you see as the biggest unmet need in diabetes care?

The prevalence of chronic metabolic conditions is increasing. There is a lot of medical literature stating the benefits of physical activity not just as a treatment for diabetes but as a preventative measure to cut this number down.

For Type 1 diabetes the benefits of physical activity is vital. With guidance and education we are sure to see changes in diagnoses numbers. The benefits of physical activity far outweigh the fact of not engaging at all.


Copyright © 2015 Khaleej Times. All Rights Reserved. Provided by SyndiGate Media Inc. (


Hierbij de persconferentie van Martijn in de Tour of San Luis in Argentinie.

Klik op de link:




Hier het artikel over Martijn in "Men's Health" van augustus 2014. 












Een artiekel over de 'Parx Casino Philly Cycling Classic' in de 'Daily news' met nadruk op de deelname van diabetici.









 Aan: Piet Verschoor

CC: Martijn Verschoor
Onderwerp: Caravanboys
Hallo, ik heb zojuist Jim Looijen van Lmc het aandenken overhandigd! Zoals
jullie zien is hij er blij mee, succes morgen.

 Met vriendelijke groet, Ronald Oosterhout



In het blad 'Diabc' stond een item over bekende topsporters met Diabetes. Dit stond er over Martijn.















Wielerland spreekt met.. Martijn Verschoor
donderdag 14 maart 2013
Martijn VerschoorDe 27-jarige Martijn Verschoor rijdt al enkele jaren in dienst van een Amerikaanse werkgever. De renner uit Bovensmilde is profwielrenner en heeft diabetes. Hij toont al jaren aan met diabetes topsport te kunnen bedrijven. Wielerland sprak met hem.

'Het was zo koud dat ik niet eens meer fatsoenlijk na kon denken'
Verschoor zat vol motivatie om in 'zijn' Ronde van Drenthe een goed resultaat te behalen. De renner uit het Drentse Bovensmilde was er mede verantwoordelijk voor dat het peloton in stukken brak, nadat hij op de tweede passage van de VAM-berg versnelde en flink aan de boom schudde. Na Verschoor's actie ontstond er een kopgroep van een man of twintig, waarbij dus ook de thuisrijder zat. De sterkste mannen van de dag kon Verschoor tegen het einde van de koers echter niet volgen, waardoor hij met enkele andere renners om de veertiende plaats moest strijden. Doordat het erg koud was, ging logisch nadenken bij Verschoor ook niet meer helemaal goed. "Ik zat achterin een groepje toen twee ploegleiderswagens en een jurywagen ons passeerden. Op een kruising gingen zij naar links, waardoor de voorste renner van ons groepje ook naar links ging. Ik wist echter dat we naar rechts moesten, maar doordat het zo koud was kon ik niet eens meer fatsoenlijk nadenken," legt Verschoor uit. "Toen ben ik ook maar naar links gegaan. Ik merkte al gelijk dat we fout gingen. Desalniettemin ging het 'maar' om de veertiende plaats, dus zo erg was het ook weer niet. Toch is het raar dat de jury het parkoers niet goed kent."

'Diabetes is te combineren met (top)sport'
De ploeg van Verschoor is niet zomaar een ProContinentale wielerploeg. Novo Nordisk, zoals de ploeg anno 2013 heet, bestaat sinds dit jaar volledig uit renners die een suikerziekte hebben. Vorig jaar toen de ploeg nog Team Type 1 heette, reden er ook renners voor de Amerikaanse formatie die geen diabetes hebben. Renners zoals Alexander Serebryakov, Jure Kocjan, Rubens Bertogliati, Laszlo Bodrogi, Daniele Colli en Julien El Fares moesten de ploeg verlaten, om zo ruimte te maken voor renners die wel diabetes hebben. "Dat is een gewaagde stap van de ploeg geweest. Voorgaande jaren reden er goede renners bij de ploeg, maar weinig renners uit die seizoenen hebben zelf diabetes. Nu heeft de ploeg besloten om met een team te rijden waarin enkel renners rijden met diabetes. Je doet op die manier wel een paar stapjes terug, maar we werken aan een heel mooi project. We hebben zelfs een vrouwenploeg en een ploeg met atleten. Het doel van dit project is om te laten zien dat alles mogelijk is met diabetes en dat (top)sport te combineren is met een suikerziekte. In veel landen denken ze dat je met diabetes geen koersen kunt winnen, maar daar denken wij anders over." 

Verschoor is één van de weinige renners die wel mocht blijven en zelf dus ook diabetes heeft. "Ik heb vanaf mijn dertiende levensjaar zelf diabetes type 1," zegt de renner. "Natuurlijk is het soms vervelend en heeft diabetes zo zijn nadelen. Zo moet ik vaak mijn suiker controleren en in orde houden. Dat kan bijvoorbeeld door een continue bloedglucose sensor aan te brengen in je lichaam die continu je suikerwaarde meet. Door middel van een naald/infuus breng je de sensor via een klein buisje aan in je huid. Vervolgens meet de sensor je bloed gedurende drie dagen op, waarna je via een draadloze verbinding met de insulinepomp kunt aflezen wat je suikerwaarde is. Is het te hoog? Of is het te laag? Op die manier kan een patiënt handelen," legt Verschoor uit. "Daarnaast had ik vroeger soms last van de spanning voor een NK of grote wedstrijd, wat dan mijn suikerwaarde beïnvloedde. Het laatste jaar heb ik hier geen last meer van, omdat mijn kijk op het leven realistischer is geworden. Ik besef dat er na iedere koers weer een andere kans komt om te winnen. Dat zorgt er voor dat ik stressvrij op de fiets zit."

Diabetes Classic - Martijn Verschoor
Op zondag 16 juni zal de 'Stichting Diabetes type 1 en topsport' de Diabetes Classic - Martijn Verschoor organiseren. De hoop is dat er zoveel mogelijk mensen meedoen aan de toertocht over zowel 30, 60 en 100 kilometer. "Ik hoop ook dat er veel prominenten zullen deelnemen aan deze fietstocht door Drenthe." De opbrengst van de toertocht zal voor de volle honderd procent gaan naar diabetes gerelateerde goede doelen. Op kan men meer informatie vinden over de tocht.









Team Type 1 heeft een nieuwe naam. De Pro

Continentale wielerploeg gaat volgend jaar koersen als

Team Novo Nordisk. Nederlandse troef in het team is

Martijn Verschoor. De prof uit Bovensmilde heeft een

prima seizoen achter de rug. Het leverde hem de status van kopman

op in het bijzondere team.

Gefeliciteerd met je nieuwe contract . Wat gaat er veranderen binnen het team?

“Bedankt. Het meest ingrijpende is dat vanaf 2013 alle atleten van Team Novo

Nordisk diabetes hebben. We willen als professionele wielerploeg mensen

met diabetes inspiratie geven om te gaan sporten, te gaan koersen of op een

andere manier succes te behalen. Toen ik het zelf kreeg, had ik geen rolmodel.

Ik kende niemand die het ook had en dacht dat ik eraan dood zou gaan. Ik had

nooit verwacht dat ik een professioneel wielrenner kon worden.”

Hoe voelt het om als een van de kopmannen van de ploeg te worden gezien?

“Ik weet dat er wat van mij verwacht wordt, maar het gaat niet alleen om presteren.

De ploeg vind het belangrijk dat wij aan de start staan en koersen. Mijn

rol in de ploeg is om de jonge renners te sturen en te begeleiden met koersen

en het managen van diabetes. Zelf wil ik koersen winnen. Ik wil graag goed zijn

in de Ronde van Californië en de Ronde van Denemarken. Het afgelopen jaar

heb ik bewezen dat ik die rondes goed aan kan.”

De ploegleiding wil zelfs grote rondes rijden. Is dat realistisch?

“Natuurlijk is dat realistisch. Het niveau vorig seizoen lag erg hoog maar is dit

jaar flink gezakt met de komst van veel nieuwe en jonge profs. Het kost alleen

een beetje tijd, maar met diabetes kan alles. Hopelijk ben ik er dan ook bij.”

Martijn Verschoor organiseert 6 juni 2013 de Diabetes Classic in Drenthe. Meer

informatie op








Via deze link komt u bij de nieuwsbrief van Diactueel met een artikel over Martijn.


Uit de Elsevier van 19 mei 2012.











Zelfs de NRC heeft nu een verhaal over Martijn geschreven. We tonen hier het item eerst in twee delen vanwege de leesbaarheid. Hieronder staat ook nog een afbeelding van het hele stuk, over twee pagina's.







Hier het item zoals het in de NRC stond.




























Klik hier voor een artikel uit "Wielerrevue" over martijn en de voorbereiding op het NK 2011 in Ootmarsum












Team Type 1's Martijn Verschoor Gets PEZ'd!
Tuesday, May 31, 2011 9:54:02 AM PT

by Alastair Hamilton

It's hard enough being a Pro cyclist, but to also be a Pro cyclist with type 1 diabetes and compete with some of the best rides in the peloton is quite an undertaking. Due to a chance meeting I heard all about the trials and tribulations of an athlete with Type 1, and it left me with a lot of admiration!

The other day I was taking my car for its yearly wash when I spotted a cyclist coming into the garage. He looked the part, but why would a Team Type 1 rider be here in Spain at this time of year? He left his Colnago outside so I thought I could make a joke about it being stolen, like when the team lost 25 bikes in Italy at the Coppi e Bartali, this broke the ice and making contact through Facebook was easy enough to set up a meeting with Martijn Verschoor in the seaside Mecca for training cyclists; Calpe.

We settled into the Tango bar/café, which is his favourite place to take in the sights and use the Wi-Fi. "I love this place!" Martijn repeated, and I could see why.

PEZ: You are on a ProConti team and you have diabetes, how do you manage to race and train at that level?
Martijn Verschoor: When I was young I started skating and I was diagnosed with diabetes when I was 14 years old, then I became interested in cycling, so I went from speed skating, which is a short distance, maybe 2 to 5 minutes and it's not a problem for the diabetes, to cycle racing at over 80K's and you can have problems. You burn more energy, you can have more stress, the change in the weather, the speed and intensity is very difficult with diabetes, and the best way to cope with this is a lot of training and testing on your fingers (of the blood), and the more you test the more you know how you react. I now use this machine, the CGM (Constant Glucose Monitor), you can see it on our TT1 web-site, it's a sensor on the arm and it tells how you are with your sugar. In a race it's perfect, you can see if the sugar is good or not good, if you need to eat or not eat, it's a great guide to control your diabetes like this.

PEZ: Would you wear the CGM every day?
Martijn: No not every day, in races yes, but I know my body well after 14 years of diabetes, so today I didn't wear it for training. I know how my body will react to 5 hours training, today I checked 3 or 4 times and it's OK. But if you need to do something different, like get up early or travel, like spend a day on an aeroplane or if you have one intense day (training) and then an easy day followed by another intense day or altitude, well, they can all affect you differently so it's good to wear the CGM then.

PEZ: So travelling can be a problem?
Martijn: Yea, like on the aeroplane I have to check more. Your body needs a little insulin to burn sugar, so I have the 24 insulin and the short action also, so when I have a little sugar, in my coffee for example, I get a little reaction, but maybe I don't need to take any insulin, if I'm between the level then it's OK. I have this all day, every day, its 24 hours a day, if I have a bad day then I can't sleep if the sugar is too high or too low, it's like a roller-coaster.

At this point a Mariachi band came through the cafe! But we carried on as best as we could.

PEZ: Have you ever got into a big problem when racing or training?
Martijn: No Big problems. But there are some people have big problems, they black out, I've never had that, but I've had a big hunger flat that lasts maybe 1 or 2 hours. The other problem can be when I have eaten too much in the morning and I have taken my long lasting insulin and at the start, after 5K's, you go down, down, down and it's too late and your race is over. It has happened to my twice, it was before I had the machine, these are new, about 2 or 3 years and its expensive to buy if you are not a professional. Then you had to guess a little and I preferred to be a bit high with sugar in the legs, because you don't want a hunger flat then it's over, but you do have bad legs. The kidney takes it out, so you need to pee a lot.

In the team car they carry an emergency syringe in case it was very bad and you would need to be injected, if you went so very low. I've never needed it.

PEZ: Do you eat a normal diet?
Martijn: Yes, and sometimes an ice cream! In 40ºC after 6 hours training you can eat everything. But sometimes you get too high in the race and then you have to inject 1 or 2 units and then you go down.

PEZ: What about sports drinks and energy bars?
Martijn: I have the same as any anyone, maybe I mix the energy drink with a little more water and I drink more water that other (normal) riders. With the electrolyte the sugar goes up and also with the bars, so I eat a little slower.

PEZ: You have lived and cycled with diabetes for a long time now so you know how your body reacts?
Martijn: Yes, there are much worse diseases than diabetes, I can take part in sport and I have a normal life, I just have to remember, I always have to think ahead.

PEZ: Does anyone else in your family have diabetes?
Martijn: Only my Grandfather, just in the last 3 or 4 years. As people get older they get Type 2 diabetes which is more dangerous that mine. You can have Type 2 and not feel it and every day it's getting higher and before you know it you are in trouble and your organs are going bad!

PEZ: You have to inject during a race sometimes, which must be difficult?
Martijn: Sometimes, but if the race slows up then I can do it. The problem can be if the race slows up then I go high, take an injection and come down and that can start the roller coaster and that can get out of control. I need to start with my sugar in a level situation; I can't start on the roller coaster.

PEZ: Do people ever comment on you taking injections?
Martijn: People get the wrong idea when they see you injecting before a race, but I think it's a good idea to let people see you injecting, maybe they say bad things about it, but when they find out more about diabetes and they see me race then they think; "oh! It's possible to be an athlete with diabetes." In the case of Type 1 diabetes it is impossible to live without the injections of insulin, we have the exemption form (TUE) from the UCI for insulin and being on a ProConti team we have the bio passport also.

PEZ: What is on your race programme for the year?
Martijn: I started in South Africa with a small (10 day) stage race, before that to India and then to Belgium, then after this (in Spain) I go to the Tour of Turkey. Then after Turkey we will decide if I go to California or I do a different race. California is a now big race for the team, because it's an American team and there are lot of people want to see us winning and the American riders all want to ride in California. We don't do the Giro d'Italia this year, which was the 1st plan, now we have the 2nd plan and that is to do a good ride California. It's a very important race, maybe too important for me, I know I'm ready for the shorter races, they might be better for me.

PEZ: Your are from Holland, but you list your address on Facebook as Cumming, Georgia, where do you live?
Martijn: I did live in America, I'm back in Holland, but last year I lived in Georgia. I finished my studies in Holland as a gymnastics teacher and I was racing well, the team said "come to America and do a racing programme, first ride some smaller races and see how it goes," I now have a two year contract! I'm 24 and to go to the US it's a new World from Europe. Some great times and not many bad ones.

PEZ: You have also ridden in Africa a lot, what's that like in comparison to Europe?
Martijn: I rode in Rwanda in October; it was a hard race for the end of the season. I rested a little after that, and then went to South Africa. It was their National Championships the week before and in Rwanda there were these steep climbs of 16% and 20%, we were not in the best condition for these races, but it was more for awareness of diabetes for the people there, it's a small project, but it's getting bigger. It was very interesting to see how the country is trying to improve from what it was like years ago. The Tour of South Africa was a beautiful race, but all the races were all well organised and the hotels were good. Its great riding between elephants and the mountains!

PEZ: You come to Spain quite a lot and go to Africa and you lived in America, so when are you ever in Holland?
Martijn: Well... this year only two and a half weeks! This year I have been here (in Spain), then Africa and India and then back here again, then Turkey and then maybe California (I hope) and now in Belgium they are training in the rain!

PEZ: So how can you put any address on your Facebook? You don't live anywhere!
Martijn: Err..No. But that's the life of a cyclist!

PEZ: Where you in Italy when the team bikes were stolen?
Martijn: No I was in Belgium, but to replace those bikes is very hard because Colnago sells many bikes and you need a lot of new bikes and from Shimano you need all those parts and they all need building. Have you seen our Facebook page, lots of photos of the bikes there!

PEZ: Team Type 1 is very international; are there any problems with say language or anything?
Martijn: The team has two languages; English and Italian. Italian is a little like Spanish, so I can manage. But there are riders from the Ukraine and a Manager who is Russian and another that is Italian; it was a little problem maybe at the beginning. When the team is in Italy it's mostly an Italian team, so...I can speak Italian a little bit and some Spanish so I'm OK.

PEZ: There are some riders who are not diabetic on the team this year...
Martijn: Yes, but we are not just Team Type 1, there is also a triathlon team and Team Type 2 and a woman's team and also a development team and running etc. They want to have one or two riders every year to move up the Pro team from the development team and the development team is diabetes riders only. One day there will be a diabetic rider in the ProTour, but you need very good riders in the ProConti level also. We had good riders last year, riding big races in Europe and everywhere. The team signed Laszlo Bodrogi, Rubens Bertogliati and Alexander Efimkin (recent winner of the Tour of Turkey) who are not diabetic; I hope they don't get diabetes! The Spanish rider on the team; Javier Mejias Leal, is diabetic, he rode for ProTour team Saunier-Duval for three years, so it's possible.

Martijn in Turkey

PEZ: What about the team sponsor?
Martijn: The team sponsor is a pharmaceutical company and some people frown at that, you know what I mean, but the team is all about diabetes riders. It's very hard for us, I always have the heavy legs, and I have to rest more than a "normal" rider. In the team it's important to win, but it's more important to be healthy, you win today or you don''s OK...well tomorrow is a new challenge; I think in the other teams with the big sponsors they have a lot of pressure. We show the World we have diabetes, we do our thing and that's good.

PEZ: You would be crazy to take drugs?
Martijn: Our team is like family, if it collapsed, that would be it. Insulin is stable on its own, but with other medication it changes and would be dangerous for me, even caffeine. It would be very dangerous; you would not have the same feelings. If I take alcohol it possible that I wouldn't realise I was getting low on sugar, then during the night your sugar would go very low.

PEZ: Do you think you would be a better rider without diabetes?
Martijn: It's my life! But say we were at the same level and we both wanted to get to a high level (in cycling), I need to do more work to keep to the same level as you and to rest more than you. I also have to do my blood testing and I have to think ahead more, it's possible, but with more work. People sometimes say maybe I've got an advantage in the race because I get a lot of sugar, but if I have a lot of sugar then I need to inject, so I come back down again. I always have worse legs than everyone else.

PEZ: What kind of rider are you?
Martijn: I like the single day races, the Classics. Not because of the diabetes, but I like to think each day is a new challenge. The stage races are good, I like them too, but at the moment I want to do everything, I love the Classics and I like the stage races, I'll have them both! I can climb, but I'm a sprinter and I like the cobbles. In the Netherlands you ride more Classics and not so many stage races. I'd love to ride the Worlds and Milan-San Remo and also Paris-Roubaix and Flanders.

PEZ: Would riding a long stage race be a problem, like three weeks at the Tour?
Martijn: No not really, you can look at it from two sides. One there is more travel and changes etc. but also you are in a controlled environment with everything organised well. You get your bottle and your food at the right time; I don't think it would be problem.

PEZ: And the future, Holland, America...Africa?
Martijn: I definitely want come back here (Spain)! I like nice weather, but it's nice to go home too, I have many friends in the Netherlands. I went to University in Holland to learn to be a gym coach and love to see people getting better. I'd love to be the best coach, but I need to specialise and study, maybe 10 years more cycling and then who knows.

Life is for living!

Martijn Verschoor is living with diabetes and it's not getting in the way of his wish to be a Pro cyclist. He has bad legs all the time, but he has the hunger to succeed. He impressed me! Check out the Martijn Verschoor web-site.
I'll buy the ice-cream next time Martijn.






Tour de Mumbai II UCI 1.1


By Staff

Date: 2/13/2011


Tour de Mumbai II UCI 1.1


Tour de Mumbai II  UCI 1.1
RadioShack's Robbie Hunter wins sprint duel with Liquigas' Elia Viviani and Jonathan McEvoy  Updated with Photos

Robbie Hunter Wins in India for second 2011Team RadioShack Victory
Team RadioShack’s Robbie Hunter (South Africa) sprinted to victory in the Mumbai Cyclothon on Sunday, the second leg of the Tour de Mumbai.  Hunter out-sprinted Italian Elia Viviani (Liquigas), the winner of the first leg in Nashik, and Britain’s Jonathan McEvoy (Motorpoint).

Ian Wilkinson  4th and  Ian Bibby 5th brought the count to three British rider in the top five.

The race was animated by a break of nine who held off the RadioShack and Liquigas led peloton looking to set up the sprint finish for McEwen and Viviani winner of Mumbai I.

Martijn Verschoor (Team Type 1-sanofi-aventis) leads the 9-man breakaway through the start-finish line, Radio Shack leads the chase   Photo copyright Gregg Bleakney/Team Type 1

The escapees weakened in the final ten km but it wasn't until the final 5 kilometers that the last optimist was hauled back. Unfortunately not long after RadioShack fast man Robbie McEwen flatted with 3 km to effectively putting him out of the game for the win.

The race came down to a mass sprint with Liquigas, RadioShack, Motorpoint and Team Type 1 sprint trains leading into the final kilometer. Elia Viviani jumped first but it was 35 year old South African Robbie Hunter who jumped by Viviani to deliver the win to his new team.

For Hunter it is his first win of the season, his first since taking two stages in the Tour of Murcia in 2010; it is the second for RadioShack.

Team Type 1 's Martijn Verschoor leads the  9-man break in Mumbai, India
 Photo copyright Gregg Bleakney/Team Type 1

Team RadioShack
“Robbie McEwen flatted with about three kilometers to go,” explained a delighted Hunter. “It was impossible for him to get a wheel or a bike change and come back for the sprint, that’s why I had to do the sprint. I put myself on the wheel of Viviani. There was a strong head wind and with only 200 meters to go Viviani was still waiting and waiting. So I headed out. Maybe Viviani judged the head wind really wrong. He reacted when I went, but he came too late. I am happy to offer the victory to the Team. We won’t complain about our start of the season.”

“It was harder than expected,” said Team Director Alain Gallopin. “We planned to put one of our riders in a breakaway, but that didn’t work. Finally there was a long breakaway of nine riders with none of our riders, so we had to chase. With five riders at the start, and saving McEwen and Hunter for the sprint, we had to do the chasing job with only three riders. Liquigas helped with three riders too, but all other teams refused to help. We only brought back the last guy with 5 km to go. Bad luck for Robbie McEwen again. His flat tire was our only flat tire of the day, but it came again at the wrong moment.”

“I had to lead out the sprint for Robbie McEwen as he was second in the first race and there were overall points up for grabs in the points classification with nice prize money,” continued Robbie Hunter. “Robbie really wanted to win the first race and with his flat tire it didn’t work out. Today it was the same story, so he will start in his next race with a real big motivation. It’s just a question of time. McEwen’s next race will be the Tour of Sardinia. I will start in the Ruta del Sol and Paris-Nice,” Hunter concluded.

Robbie Hunter was surprised at the level of the races in India: “Especially the race in Nashik, it was a pretty good and long race. Today it was a circuit race in the city of Mumbai, which is of course hectic, but the police and the organization did a good job. Obviously it is a long way to come for two one-day races but it turned out really good. It was good racing.”

Alessandro Bazzana Top-10 - Verschoor powers early break, sends chasers scrambling
Team Type 1 - sanofi-aventis rider Alessandro Bazzana finished 10th in the Tour de Mumbai II on Sunday, capitalizing on the hard work of teammate Martijn Verschoor in the early part of the race in a breakaway through the streets of India’s largest city.

Bazzana was followed by teammates Alexey Shmidt in 11th and Andrea Grendene in 14th out of more than 75 classified finishers.

A stray pedestrian who wandered into the peloton delayed the race initially and sent race organizers scrambling to alter the distance and course. Once the action resumed Verschoor slipped away with eight other riders and built up a lead of more than 50 seconds. ProTour teams Radio Shack and Liquigas sent riders to the front of the chasing peloton to bring down the gap.

“Martijn saw an opportunity after about 20 km of racing and he took it, and that was the break that stuck the longest. Our strategy was to have him for the finale with Andrea, Alexey and Fabio, with Joe in the early action, but bike racing is chess, not checkers, and if you’ll pardon the mixed metaphor, we played the cards we were dealt today,” said Director Sportif Michael Carter.

Team Type 1 - sanofi-aventis rider Fabio Calabria finished 22 seconds back alongside teammate Joe Eldridge.

“This was a circuit race on paper, but a criterium on the ground, and so the guys just hung together at the finish and took their chances with the sprint. RadioShack burned a lot of matches to bring back Martijn’s group, and in the end they only had one guy left in the race. Liquigas was in the same boat, and when the bunch came to the line our guys went for it. It didn’t end as we wanted, but with Martijn in 13th we had four guys in the top-20 today. We still have some work to do, but these six riders are showing signs that their form is coming together. Martijn in particular has shown a lot of maturity in his racing style and fitness here in India,” Carter said.

Alessandro Bazzana , from Bergamasco, Italy, said the week in India was an eye-opening experience.
“I had a bad stomach from the heat during the first race, and that held me back from the finish in Nashik. Today in Mumbai I wanted to get to the end of the race and fight for the podium. India is unlike anyplace I have ever seen in my life. The races have been a really big deal for the local communities, and on both days it was really crazy. Tons of people on the side of the road watching, dogs, cows, the contrast of extreme poverty and really incredible luxury. The hotel we stayed at in Mumbai is the best hotel I’ve ever been to in my life. It was an awesome adventure and I’m so glad I did it,” Bazzana said.

Eldridge, Verschoor and Calabria are type 1 diabetic athletes, and must monitor their blood glucose constantly, injecting insulin periodically to control their diabetes.

Martijn Verschoor checks his blood glucose ahead of the Tour de Mumbai II as teammate Alexey Shmidt looks on. Photo copyright Gregg Bleakney/Team Type 1

“It was hard at first to adjust to the heat, the travel, the time off the bike for transfers. But the motto we use is ‘check and correct’, and so the diabetes control before, during and after a race is as important as any other part of preparation,” said Verschoor.

Type 1 diabetes is a disorder of the pancreas that stops the body’s natural production of insulin. Team Type 1 began when Eldridge and fellow type 1 cyclist Phil Southerland decided to field a team of diabetic athletes to compete in the Race Across America in 2004. Southerland and Eldridge succeeded in building Team Type 1 into a record-setting squad of RAAM champions, and have gone on to create an organization of more than 100 athletes competing in triathlons, marathons, and cycling events for men and women.

For 2011 Team Type 1 - sanofi-aventis has expanded its professional cycling team, receiving a UCI Professional Continental license and taking on a deeply experienced squad of riders to race a full European and global calendar. Six of the 21 pro riders have type 1 diabetes.

A 9-man breakaway rides across a bridge during the Tour de Mumbai II 
 Photo copyright Gregg Bleakney/Team Type 1







Raymond Kool

Freelance journalist



Vragen aan Martijn Verschoor over de Montepaschi Strade Bianche:


  1. 1.      Het was de eerste keer voor jou. Je had vast al iets over deze koers gehoord. Met welke gedachte ging je van start?

Ik had de filmpjes op aanraden van een vriend op Youtube gezien en deze koers trok meteen mijn aandacht. Het is een jonge, unieke koers en toch al eentje met een korte indrukwekkende historie. Zo hebben de grote Italiaanse helden uit het verleden op deze wegen in Toscane getraind. Zelf ging ik vol goede moed van start en probeerde ik zoveel mogelijk voor de ploeg(Team Type1) te betekenen, aangezien dit een perfect parcours voor Rubens en Jure was.

Het parcours en de geweldige entourage waren fantastisch.



  1. 2.      Je schreef op je website dat je de hellende witte wegen super mooi vond. Wat vind jij zo mooi aan deze wegen?


Als je op de onverharde wegen afrijdt dan liggen de secties er glooiend bij en zie je de top van de volgende heuvels cq bergen al liggen. Ook als je de foto’s bekijkt zie je dat de meeste wegen glooiend omhoog lopen en dat ziet er mooi uit.



3. Je schreef ook dat het lastig was. Wat is er specifiek lastig aan die grindwegen?


De onverharde wegen waren van grind en soms super lastig om te beklimmen(tegen de 20% bergop ) en er zaten secties van 15km onverharde weg in. Soms lag het grind los op de weg en dan is het moeilijk om uberhaupt op je fiets te blijven zitten. Verder betekende het dat je jezelf goed moest positioneren om je plekje te handhaven in het peloton. Daar kwam bij dat je ook moest afdalen op onverharde wegen en dat is ook vrij lastig aangezien iedereen de aansluiting probeert te houden met de voorsten. Buiten dat stond er nog een stevige wind en dat maakte van de koers een ware slijtageslag.







  1. 3.      Je twitterde dat je moest uitwijken voor een crash aan de voet van een steil grindpad en dat er zelfs renners moesten lopen. Kun je wat meer vertellen over dit moment?


Na de verzorging werd er vol gas gereden tot aan de voet van een nieuwe sectie grindwegen.

De eerste klim werd vol doorgetrokken en de afdaling was lastig en daar werd  risico genomen om weer terug te komen. Zo kwam er op ongeveer 140 km een valpartij onderaan de afdaling en daar zat ik net achter. Daarna ging het weer omhoog en daar was het moeilijk om weer in het ritme te komen, want het grind lag los op de weg en zo slipten daar de auto’s en konden een paar renners niet meer op hun fiets komen en moesten het laatste stukje omhoog lopen. 



5. Vind je het parcours van de Montepaschi Strade Bianche net zo heroïsch als dat van de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix en waarom (of waarom niet)?

Daar kan ik niet over oordelen aangezien ik nog nooit de Ronde van Vlaanderen en Parijs - Roubaix heb gereden. Deze koersen zijn ook gelijk de grootste klassiekers die je met deze koers kan vergelijken. Maar je kan aan het deelnemersveld zien dat veel renners grote waarde aan deze klassieker hechten. Zelf hoop ik dat deze koers nog lang blijft bestaan, want ik ben er nog lang niet op uitgekeken.



6. Vind je de Montepaschi Strade Bianche een echte klassieker of gewoon een voorbereidingskoers op de Tirreno en de voorjaarsklassiekers?


Deze koers kun je niet zien als voorbereiding op de Tirreno of  de voorjaarsklassiekers. Daar is hij inmiddels te beroemd, te zwaar en te heroïsch voor; kijk maar naar de deelnemers, het parcours en de erelijst.



Klik hier voor een artikel uit "Wielerrevue" over Martijn tijdens de ronde van Rwanda.








uit; Het Dagblad van het Noorden 21-02-2011





uit; Smildeger Neiskrant van 22-02-2011